JotD / QotD Ελληνική Λίστα Ανεκδότων (JotD)


Θέμα: Χάρυ Πότερ: Ο Θεός-Ήλιος, νικητής του σκοταδιού.



(nil): Έβελυν (Jokes-Robot(@)ceid.upatras.gr)
Ημερομηνία: Κυρ 18 Μάι 2003 - 00:56:10 EEST

Μία εντυπωσιακή ερμηνεία για τούς άθλους του "Νέου Ήρωα"

Η ιστορία του Harry Potter είναι ένα θεολογικό δράμα που αναπαριστά με
απλό και συμβολικό τρόπο μια μεταφυσική κατανόηση η οποία όμως είναι
ακριβής και αναφέρεται σε ενός είδους μυητικής διδασκαλίας, όπως αυτή
εξασκούνταν στις αρχαίες Σχολές Μυστηρίων της Μέσης Ανατολής (Αίγυπτος,
Βαβυλώνα, Ρώμη κ.λπ.). Αυτή η μορφή λατρείας ήταν ένας τρόπος θυσίας και
προσφοράς στον Ήλιο, μέσω της συμμετοχής και τον διαλογισμό πάνω στο
συμβολικό ταξίδι του ήλιου προς το θάνατο και την αναγέννησή του. Αυτό
περιέχει τη διπλή άποψη, του να δείξει τη θεολογική αρχή του διαχωρισμού
της ψυχής από τον Θεό και την μετέπειτα απελευθέρωσή της απ' τα δεσμά της
ύλης, καθώς και την παραδοχή της ενσάρκωσης της Απόλυτης Αρχής στον υλικό
κόσμο με τη μορφή του Ήλιου, ο οποίος δίνει φως και ζωή σε όλα τα ζωντανά
όντα.

Αυτή η συγκεκριμένη θεολογική αντίληψη απορρέει από τη Βεδική διδασκαλία
που ασκούνταν στον αρχαίο κόσμο και τώρα συναντάται κατά κύριο λόγο στην
ινδική χερσόνησο. Ο Θεός-Ήλιος, σύμφωνα με τις Βέδες, είναι μια άμεση
ενσάρκωση του Ύψιστου Κύριου Βισνού με τη μορφή του Σαρύα - Ναραγιάνα και
είναι η κυρίαρχη θεότητα που λατρεύεται στα καθημερινές τελετουργίες του
εξαγνισμού των αμαρτιών. Ο Ήλιος καταλαμβάνει μια ιδιαίτερη θέση, επειδή
ενώ οι άλλοι κύριοι πλανήτες είναι αντικείμενα λατρείας και σεβασμού, οι
κυρίαρχες θεότητές τους ανήκουν στην τάξη των Ντέβας (Devas) ή "ημίθεων",
φανταστικών πανίσχυρων ουράνιων όντων που κυβερνούν διάφορες όψεις της
υλικής δημιουργίας.

Αυτά τα όντα, αν και εξυμνούνται, είναι δεκτικά στις επιρροές της υλικής
φύσης και υποτάσσονται μοιραία στη διαδικασία του θανάτου και της
μετενσάρκωσης, είτε αφού παρέλθει η διάρκεια ζωής τους ή εξαιτίας κάποιας
αποσύνθεσης του υλικού σύμπαντος, όταν τα συστατικά στοιχεία της ύλης
συγχωνεύονται ξανά στο σώμα του Κυρίου. Ο Harry Potter είναι στην
πραγματικότητα ο "Hari Pater" ή ο "Πατέρας - Θεός" και πολεμάει εναντίον
των δυνάμεων του Σκότους που συμβολίζονται από τον Voldemort, ή αλλιώς τον
"Baal de Mort", τον Κύριο του Θανάτου. Κάνει ό,τι και ο Parsival, ο
"ηλίθιος" της τράπουλας Ταρώτ, μέσω της αθωότητάς του. Δεν επιθυμεί
εγωιστικά τη Φιλοσοφική Λίθο, που είναι επίσης γνωστή σαν το Ιερό
Δισκοπότηρο (Holy Graal).

Αυτή ακριβώς η επιθυμία είναι η βασική αιτία της δέσμευσής μας, η
ανάρμοστη επιθυμία που συνίσταται στην παραπλάνηση της αιώνιας ψυχής από
τα κοσμικά υλικά στοιχεία και την επακόλουθη έλξη ή αποστροφή για τα
παράγωγα της υλικής φύσης. Παρόλα αυτά, ο Harry, είναι σύμβολο της
αγνότητας, ο ίδιος ο Υπέρτατος Θεός - Ήλιος και κρατάει στα χέρια του αυτό
που όλοι οι άνθρωποι εποφθαλμιούν, το Graal, σύμβολο της αιώνιας ζωής
ενσαρκωμένης σε υλική μορφή, που μπορεί να παρέχει όλες τις επιθυμίες του
ατόμου που το κατέχει, αλλά δεν έχει καμία έλξη για την αληθινή σοφία.

Αυτή η λίθος συμβολίζει την πρωταρχική πνευματική τελειότητα μέσα και από
τον εαυτό του, αλλά αναφέρεται επίσης σε ένα φαινομενικά πραγματικό
αντικείμενο για το οποίο ο Harry περνάει από μια διαδικασία μύησης που
έχει επίσης τις ρίζες της στο αρχαίο Βεδικό Ντάρμα (Dharma). Είναι
σημαδεμένος στο μέτωπο από παιδί, όχι απλά με τη μορφή ενός tilaka ή ενός
σημαδιού μύησης στα μυστήρια του Θεού, αλλά μ' ένα σύμβολο του Θεού -
Ήλιου, με το σημάδι της αστραπής, γνωστό και σαν ρούνος Sig (Sig Rune),
που συμβολίζει τον Ήλιο στο αρχαίο σύστημα ρούνων Futhark και που
εμφανίζεται στην πρόσφατη ιστορία μας στην ηλιακή λατρεία της ομάδας που
κατέλαβε την κυβέρνηση της Γερμανίας, έχοντας σαν σύμβολο των πιο φοβερών
ομάδων της το διπλό Sig των SS που κραδαίνοντας την σβάστικα, το αρχαίο
σύμβολο της Καλής Τύχης (το οποίο διαστρεβλώθηκε από τις πρόσφατες
εμπειρίες), έψαλαν "Sieg Heil", ή "Χαίρε Ήλιε".

Ο Harry πέφτει στα χέρια των muggles, γνωστών και σαν sudras, των βέβηλων
ή αμύητων και στέλνεται στο ashrama του μάγου ή πνευματικού δασκάλου, όπου
διδάσκεται μαγεία για την οποία δείχνει μια φυσική κλίση.
Οι Σχολές με τους διάφορους μαθητές: Gryfindorf (Λιοντάρι), Slytherin
(Φίδι), Hufenpuf (Δράκος), Ravenclaw (Αετός) - συμβολίζουν τα τέσσερα
στοιχεία της φύσης ή των κινητήριων δυνάμεων (αέρας, γη, φωτιά και νερό),
με την εξαίρεση του πέμπτου, του αιθέρα, που δρα απλά σαν το ενοποιητικό
διάμεσο της δράσης των υπόλοιπων.

Συμβολίζουν επίσης φανερά τα κυρίαρχα λάβαρα των βασικών μυστικών ομάδων
που πολέμησαν μέσα στην ιστορίας, ενώ μπορεί να παρθεί επίσης σαν
αναπαράσταση του διαχωρισμού των ανθρώπινων κοινωνιών στην τάξη των ιερέων
ή διανοούμενων, στην τάξη των διοικητικών στρατιωτικών, στην τάξη των
αγροτών ή των εμπόρων και στην τάξη των εργατών. Σύμφωνα με τους αρχαίους
φιλόσοφους, αυτές είναι οι φυσικές τάξεις που βρίσκονται έμφυτες στην
ανθρώπινη κοινωνία και αυτά είναι τα επαγγελματικά καθήκοντα για τα οποία
οι άνθρωποι εκπαιδεύονται. Αυτά τα πολλαπλά επίπεδα συμβολισμού είναι
συνήθη σ' αυτό το είδος λογοτεχνίας και σχεδιάζονται ώστε να δείξουν
πολλές διαφορετικές ταυτόχρονες όψεις της πραγματικότητας, έτσι ώστε μια
ιστορία που έχει την πηγή της στην κίνηση των ουρανίων σωμάτων, μπορεί να
χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει συγκεκριμένα υλικά γεγονότα, ενώ την ίδια
στιγμή οδηγεί αυτόν που μυείται στις πιο προφανής πνευματικές αλήθειες.

Το επίθετο του Harry (Potter), δηλώνει τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της
ιστορίας, καθώς ο τίτλος Pater (Πατήρ) ή Πατέρας, ήταν ο έβδομος και
υψηλότερος βαθμός μύησης στην περσική θρησκεία του Μίθρα που ασκήθηκε
πλατιά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αυτή η θέση μέσα στη θρησκεία, έγινε
αργότερα η θέση του Πάπα στη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, με τον ανώτατο
Ποντίφικα να υιοθετεί τα μιθραϊκά διακριτικά σύμβολα του βαθμού του
"Πατήρ", συμπληρωμένα με το κόκκινο καπέλο, την ποιμενική ράβδο και το
δακτυλίδι που φοριόνταν απ' όσους έφταναν το επίπεδο αυτό στην ιεραρχία. Η
οντότητα που λάτρευαν ήταν φυσικά ο Θεός - Ήλιος που αναφέρονταν σαν
Μίθρας, μια σανσκριτική λέξη για την ίδια θεότητα. Η περσική Zend-Avesta,
η ιερή Γραφή του Ζωροαστρισμού, δείχνει ξανά την ίδια θεολογική αντίληψη
που έρχεται απ' τις Βέδες, καθώς εκεί ο Μίθρας αναφέρεται σαν ξεχωριστός
απ' τις υπόλοιπες θεότητες που ελέγχουν τις υλικές σχέσεις. Θεωρείται σαν
προέκταση της Απόλυτης Θεότητας.

Η λίστα των σχέσεων μέσα στον Harry Potter, εξιστορεί τις μεταφυσικές
παραδοσιακές διδασκαλίες από μια μεγάλη ποικιλία πηγών και ο σκοπός μου
γράφοντας αυτό το άρθρο είναι να αγγίξω απλά στοιχεία αυτής της ανάλυσης,
ώστε να μπορώ να επεκταθώ σε μελλοντικά άρθρα και ερευνήσω βαθιά στον
συμβολισμό που ενυπάρχει σε πολλές σύγχρονες καλλιτεχνικές προσπάθειες.

του MARK ROMAN

http://www.vnn.org/editorials/ET0201/ET23-7117.html

--
Η Έβελυν (Jokes-Robot(@)ceid.upatras.gr) γράφει :
Worf: Και να μη σε ξαναδώ σε αυτή την πόλη.
________________________________________________________________________
          Joke of the Day ... Ελληνική Λίστα Ανεκδότων
             https://anekdota.duckdns.org
        ___ Η JotD βγαίνει σε Ελληνικά και Greeklish ___
________________________________________________________________________

Γραφτείτε και εσείς στην Ελληνική Λίστα ανεκδότων (JotD) και στείλτε τα ανέκδοτά σας!!!

Επιστροφή στον κεντρικό κατάλογο αυτού του αρχείου